غزل ۲۸۴ - خیز تا می خوریم و غم نخوریم

خیز تا می خوریم و غم نخوریم
وانده روز نامده نبریم ۱

تا توانیم کرد با همه کس
رادمردی و مردمی سپریم ۲

قصد آزار دوستان نکنیم
پردهٔ راز دشمنان ندریم ۳

نشنوین آنچه ناشنودنیست
زانچه ناگفتنیست درگذریم ۴

ما که خواهیم جست عیب کسان
عیب خود بر خودی همی شمریم ۵

ای که گفتی که عاقبت بنگر
ما نه مردان عاقبت نگریم ۶

بندهٔ نیکوان لاله رخیم
عاشق دلبران سیمبریم ۷

شب نباشیم جز به مصطبه‌ها
روز هر سو به گلخنی دگریم ۸

می کشان و مقامران دغا
همه از ما بهند و ما بتریم ۹

پاکبازان هر دو عالم را
به گه باختن به جو نخریم ۱۰

دوستار نگار و سرخ مییم
دشمن مال مادر و پدریم ۱۱

پدران را خدای مزد دهاد
نه چو ما کس که ناخلف پسریم ۱۲