این متن عرفانی بر اهمیت رها کردن دلبستگی‌های دنیوی و توجه به معنویات تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که قدم گذاشتن در راه حق نیازمند ترک خودخواهی و غفلت از دنیاست. او دنیا را مانعی برای رسیدن به کمال می‌داند و زندگی مادی را بیحاصل توصیف می‌کند. همچنین، افتادگی و فروتنی را ارزشی بلندمرتبه می‌شمرد و بصیرت را در بسته نگه داشتن چشم بر فتنه‌های دنیا می‌داند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.
شماره ۱۵۶ - در ره حق، گام اول ترک هستی دادن است
سوی او از خویش برگشتن براه افتادن است ۱
فکر دنیا کرده ما را غافل از انجام خویش
ورنه گریان طفل بهر مرگ وقت زادن است ۲
رتبه افتادگی را، دیده ام از بس بلند
پیش من برخاستن از جا، بچاه افتادن است ۳
حق شناسان را بسامان رفتن راه عدم
رفتن از دنیا و باری بر دلی ننهادن است ۴
وانکردن دیده بر نقش و نگار این جهان
پیش بینا در بروی فتنه ها نگشادن است ۵
عمر، کردن در غم دنیای بیحاصل تلف
واعظ آب زندگی را سر به صحرا دادن است ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
