شماره ۱۲۸ - از بهر دو نان، منت دونان چه ضرور است

از بهر دو نان، منت دونان چه ضرور است
هر روز دو صد مرگ به یک جان، چه ضرور است ۱

از شوق تو، نعل لب نان است در آتش
در تب چو تنور از غمش ای جان چه ضرور است ۲

آن را که نهادند به سر تاج قناعت
بستن کمر خدمت سلطان چه ضرور است ۳

تا جمع شود یک دو سه دینار حرامت
دیدن همه شب خواب پریشان چه ضرور است؟ ۴

خود را به خطرها ز پی مال فگندن
دادن سر خود در ره سامان چه ضرور است ۵

جایی که رسد دست به دامان تجرد
دادن بکف جامه گریبان، چه ضرور است؟ ۶

چون آب روان، خاک بود مسند پاکان
در کلبه ما قالی کرمان چه ضرور است؟! ۷

امروز شدن بر رخ خوبان همه تن چشم
فردا شدنت کور و پشیمان چه ضرور است؟ ۸

تا آب لب تشنه یک دانه توان شد
گوهر شدن ای قطره باران چه ضرور است ۹

گیتی است یکی خانه، در آن ما همه مهمان
کردن نسق خانه ز مهمان چه ضرور است ۱۰

واعظ، اگر از دوست بود گوشه چشمی
چشم نظر لطف ز یاران چه ضرور است؟ ۱۱