شماره ۱۰۴ - غنچه یی، باشد خموشی از گلستان ادب

غنچه یی، باشد خموشی از گلستان ادب
نرگسی، سرپیش افگندن ز بستان ادب ۱

تن بود یکسر کمالات تو، ای صاحب کمال
جان آن باشد ادب، جان تو و جان ادب ۲

حرمت پیران نگهدار ای جوان تا برخوری
کسب پیری میکند طفل از دبستان ادب ۳

میدهند از جان خراج از نقد اخلاص و دعا
کشور دلهاست یکسر ملک سلطان ادب ۴

نی دهان از خنده بی جا ترا وا میشود
میدرد بی شرمیت برتن گریبان ادب ۵

میتوان شد از ادب شیرین بکام روزگار
کمترین نعمت گواراییست برخوان ادب ۶

هست جای خار زیر پاو، جای گل بسر
این بر گستاخی و، آن بار بستان ادب ۷

تا دهندت در گریبان دل خود خلق جا
همچو گل واعظ مده از دست دامان ادب ۸