شاعر از زیبایی و طراوت جوانی و طبیعت سخن میگوید و هشدار میدهد که عمر انسان مانند گلها زودگذر است و باید از آن بهره برد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مفاهیم گذرایی عمر و زیباییهای طبیعت ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۲۰ - با سرو قدی تازهتر از خرمن گل
از دست منه جام می و دامن گل ۱
زان پیش که ناگه شود از باد اجل
پیراهن عمر ما چو پیراهن گل ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.