خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از زیبایی و طراوت جوانی و طبیعت سخن می‌گوید و هشدار می‌دهد که عمر انسان مانند گل‌ها زودگذر است و باید از آن بهره برد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مفاهیم گذرایی عمر و زیبایی‌های طبیعت ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۲۰ - با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل
با سرو قدی تازه‌تر از خرمن گل
از دست منه جام می و دامن گل ۱
زان پیش که ناگه شود از باد اجل
پیراهن عمر ما چو پیراهن گل ۲
از دست منه جام می و دامن گل ۱
زان پیش که ناگه شود از باد اجل
پیراهن عمر ما چو پیراهن گل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۹ - از جرم گل سیاه تا اوج زحل
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۱ - ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
