شماره ۱۳ - پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما را

پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما را
رنگ خجالت آورد بر رو گناه ما را ۱

پیری خلاص میکرد ما را از روی عالم
گر سنگ ره نمیشد عینک نگاه ما را ۲

گر برنشد چراغم ای دل خورم چرا غم؟
نگرفته است از دست کس شمع آه ما را ۳

آورد رو بهرکس کردند پشت بر وی
گویا نمی شناسد دل قبله گاه ما را ۴

ما شاه ملک فقریم از ما حذر کن ای خصم
چون شعله کس ندیده است پشت سپاه ما را ۵

غیر از زلال اخلاص با جمله دشمن و دوست
آبی نبوده هرگز در زیر کاه ما را ۶

گردید پرده ما را بر عیب خودنمایی
بر ما بسی است منت روز سیاه ما را ۷