خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که با وجود نداری و تنهایی در روز، شب‌ها با سگش انس دارد. او از نداشتن جایگاه در جمع‌ها ناراحت نیست، چون در کوچه‌های عشق راهی برای گدایی (عشق‌ورزی) دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «گدایی» به معنای عشق‌ورزی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۷ - هرچند که روز بی نوایی دارم
هرچند که روز بی نوایی دارم
شب با سگ دوست آشنایی دارم ۱
در بزم اگر جای ندارم غم نیست
در کوچه او ره به گدایی دارم ۲
شب با سگ دوست آشنایی دارم ۱
در بزم اگر جای ندارم غم نیست
در کوچه او ره به گدایی دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - صد نعل درست واژگون آوردم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - نی بهر جهان نه بهر طاعت زادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
