خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و فداکاری سخن می‌گوید و خود را مانند پروانه‌ای می‌داند که به شمع عشق می‌سوزد. او از مستی و شور عشق می‌گوید و بیان می‌کند که جز در راه معشوق، آرام نمی‌گیرد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند مستی و کباب ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشد.
شماره ۱۰۰ - آتش خورم و زحمت جانان نشوم
آتش خورم و زحمت جانان نشوم
پروانه شمعم مگس خوان نشوم ۱
چون خنده ساقی گزک مستانم
جز بر جگر کباب مهمان نشوم ۲
پروانه شمعم مگس خوان نشوم ۱
چون خنده ساقی گزک مستانم
جز بر جگر کباب مهمان نشوم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - طبعی چو رخ حورسرشتان دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - چون طایر باد از قفس آزادیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
