خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از سفر معنوی خود از کعبه به دیر باده‌کش سخن می‌گوید و از تشنگی روحی خود می‌نالد. او به دنبال کسی است که آبی بر آتش درونش بپاشد، چرا که حتی از چشمه زمزم نیز سیراب نشده است.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین ممکن است برخی از استعاره‌ها و نمادها برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۹۶ - از کعبه به دیر باده کش می آرم
از کعبه به دیر باده کش می آرم
وز خاک به سوی شعله غش می آرم ۱
کو می؟ که بر آتشم فشاند آبی
کز چشمه زمزم العطش می آرم ۲
وز خاک به سوی شعله غش می آرم ۱
کو می؟ که بر آتشم فشاند آبی
کز چشمه زمزم العطش می آرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - اندر ره و بی ره همه جا گردیدیم
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - دامی ز نماز گرد خود بافته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
