خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از احساس ناامیدی و دوری از آرزوها سخن می‌گوید. او با تصاویری مانند طوفان، سبزه‌ای که به آب نمی‌رسد و عطشی که با وجود سایه ابر همچنان سوزان است، بیان می‌کند که به خواسته‌هایش نخواهد رسید.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک ادبی بالاتر است.
شماره ۴۷ - طوفان شد و سبزه ام به آبی نرسد
طوفان شد و سبزه ام به آبی نرسد
کشتم به ترشح سحابی نرسد ۱
سوزد عطشم اگرچه از سایه ابر
هرگز قدمم به آفتابی نرسد ۲
کشتم به ترشح سحابی نرسد ۱
سوزد عطشم اگرچه از سایه ابر
هرگز قدمم به آفتابی نرسد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - حالی دارم که دیده نادیده شود
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - نی حوصله ام که جرعه مستم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
