شاعر در این متن از وسواس و تردید در نیّت و عبادت خود میگوید و نگران است که این وسواس باعث دوری از طاعت و عبادت شود. در نهایت، با طنزی تلخ اشاره میکند که شاید تنها غسال (شستوشو دهندهٔ مردگان) بتواند این مشکل را برطرف کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و وجود طنز تلخ ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، بحث وسواس و تردیدهای درونی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵ - صد فکر اثر ز طاعتم بردارد
صد سهو سر از عبادتم بردارد ۱
با این وسواس نیتم نیست درست
غسال مگر جنابتم بردارد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.