شاعر بیان میکند که تلاشهای زمانه و نزدیکی به دیگران باعث پیشرفت او نمیشود. او خود را گوهری میداند که به دیگران زیبایی و افزایش میبخشد، اما وزن و عیار او تغییری نمیکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
شماره ۴۱ - از سعی زمانه کار من نفزاید
در قرب کس اعتبار من نفزاید ۱
من گوهرم آرایش و افزایش کس
در وزن من و عیار من نفزاید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.