خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و نیاز خود به معشوق سخن میگوید و از او میخواهد که با مهر و عشوه به او نزدیک شود و روحش را به پرواز درآورد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۳۴ - دایم به رهت در دو چشمم بازست
دایم به رهت در دو چشمم بازست
صد تحفه ام از نیاز پااندازست ۱
پیش آی و به مهر دانه عشوه بریز
پر تیز مرو که روح در پروازست ۲
صد تحفه ام از نیاز پااندازست ۱
پیش آی و به مهر دانه عشوه بریز
پر تیز مرو که روح در پروازست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - شمعی که فروزان نشود کوکب ماست
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - آن کیست که بازم ز بت کیش آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.