خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از فصل بهار و تأثیر آن بر طبیعت و احوالات درونی خود سخن می‌گوید. او از چمن شور، موسیقی طبیعت و احساس غم خود یاد می‌کند که مانند کشتی به آب افتاده است.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با ظرافت‌های زبانی و احساسی آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲ - فصلی که چمن شور در احباب انداخت
فصلی که چمن شور در احباب انداخت
مطرب سر زلف نغمه در تاب انداخت ۱
بیتی بادا گر نسرودم چه عجب
غم طبع مرا سفینه در آب انداخت ۲
مطرب سر زلف نغمه در تاب انداخت ۱
بیتی بادا گر نسرودم چه عجب
غم طبع مرا سفینه در آب انداخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - از سینه رمیدن نفس نزدیکست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - کی شنبه من به شادمانی برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
