غزل ۲۵۱ - ای چهرهٔ تو چراغ عالم

ای چهرهٔ تو چراغ عالم
با دیدن تو کجا بود غم ۱

شد خلد به روی تو سرایم
بی روی تو خلد شد جهنم ۲

ای شمسهٔ نیکوان به خوبی
چون تو دگری نزاد ز آدم ۳

کوی تو شدست باغ عشاق
باریده بر او ز دیده هانم ۴

بندیست نهان ز بند زلفت
بر جان و دل رهیت محکم ۵

هر روز همی شود به نوعی
حسن تو فزون و صبر من کم ۶

گر بود مرا پری به فرمان
ور باشد ملک و ملکت جم ۷

بر زد نتوان به شادکامی
بی روی تو ای نگار یک دم ۸

ای جان من و دو دیده بر من
چون دیدهٔ مور گشت عالم ۹

آخر به سر آید این شب هجر
وین صبح وصال بردمد هم ۱۰

گر بر لبم آید آن لبانت
هرگز نزنم من آتشین دم ۱۱