غزل ۲۴۰ - تا به رخسار تو نگه کردم

تا به رخسار تو نگه کردم
عیش بر خویشتن تبه کردم ۱

تا ره کوی تو بدانستم
بر رخ از خون دیده ره کردم ۲

تا سر زلف تو ربود دلم
روز چون زلف تو سیه کردم ۳

دست بر دل هزار بار زدم
خاک بر سر هزار ره کردم ۴

کردگارت ز بهر فتنه نگاشت
نیک در کار تو نگه کردم ۵

گنه آن کردم ای نگار که دوش
صفت روی تو به مه کردم ۶

عذر دوشینه خواستم امروز
توبه کردم اگر گنه کردم ۷