خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به نقد واعظی می‌پردازد که با سخنان خود از خدا و مغفرت او دور شده است. شاعر از واعظ می‌پرسد که چرا با وجود دوری از حق، همچنان به وعظ می‌پردازد و تفسیرهای نادرست از کلام الهی ارائه می‌دهد. همچنین، به عدم شرم واعظ در برابر پیامبر و اولیای خدا اشاره می‌کند.

متن دارای مفاهیم انتقادی و مذهبی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آگاهی نسبی از مسائل دینی و اخلاقی دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای سنین پایین‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۷۲ - درود پاک تو بر ریش باصفا واعظ

درود پاک تو بر ریش باصفا واعظ
که ره ز قول تو دور است تا خدا واعظ ۱

تو از عذاب خدا ما ز مغفرت گوییم
نگاه کن تو کجایی و ما کجا واعظ ۲

نفس ز دوری و بیگانگی زنی هر دم
مگر دل تو به حق نیست آشنا واعظ ۳

شد از وعید تو پرگوش ما چه می گویی
اگر به حشر بریم از تو ماجرا واعظ ۴

ز جهل شوم به وحدت نیاوری اقرار
تو را چه زهره تکذیب اولیا واعظ ۵

فراز عرش نشان خدای می گویی
کشد خدای به چشم تو توتیا واعظ ۶

کلام حق به غلط تا به کی کنی تفسیر
تو هیچ شرم نداری ز مصطفا واعظ؟ ۷

کجا حدیث «نظیری » تو را فروغ دهد
نداده آیت قرآن تو را ضیا واعظ ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۱ - جگر به خنده همی سوز و بر کران می غلط
گوهر بعدی:شماره ۳۷۳ - نی خاطرم از کتاب محظوظ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.