این شعر از نظیری نیشابوری به بیان انتقاد از برخی رفتارها و انتخاب‌های نادرست می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که با وجود اشتباهات فراوان در انتخاب‌ها، هنوز هم خط صحیح مشخص نشده است. او همچنین به برخی از افراد نالایق و رفتارهای ناپسند در جامعه اشاره کرده و از بی‌توجهی به پند و اندرز گلایه می‌کند. در نهایت، شاعر با اشاره به طوفان‌های گذشته و تشنگی معنوی، هشدار می‌دهد که روش کنونی به فلاح و رستگاری نمی‌انجامد.
این شعر دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و اجتماعی آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۳۶۹ - صد جا در انتخاب تو پیدا کنم غلط
تا بر صحیح من نکشی بی تمیز خط ۱
دیدیم اهل دایره بزم خاص را
چندان نوشته ای که نگنجد در آن نقط ۲
چشمت به پندنامه ما وانمی شود
تا کی قلم جلی و محرف زنیم قط ۳
ما طعم و بو ز کوچه و بازار برده ایم
عطار کوی تو نفروشد بجز سقط ۴
تا کی زنند گرد تو اوباش دایره
گیرند در میانه تو را تنگ چو نقط ۵
زین طور بدفرشته نگردد به گرد تو
یک هفته اختلاط کنی گربه این نمط ۶
ما برکنار تشنه یک گوش ماهیییم
طوفان گذشته در شط خم از گلوی بط ۷
می با خلیفه تا خط بغداد جام کش
با تشنه فرات مده جرعه ای ز شط ۸
با این روش که پیش گرفتی فلاح نیست
قولی سپرده ایم «نظیری » کشیده خط ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
