شماره ۳۶۶ - از جمال تو کمال بشری بود غرض

از جمال تو کمال بشری بود غرض
با شکست ملک و رشک پری بود غرض ۱

زین لب لعل وزین گونه میگون کردن
چشم خونین و سرشک جگری بود غرض ۲

از دو گیسوی دراز تو و از خال سیاه
ناله های شب و آه سحری بود غرض ۳

قتل اسلام که شد بهر کله گوشه تو
طرحی از طرف کلاه تتری بود غرض ۴

آن همه صنع که در آینه اسکندر کرد
عکس روی تو ز آیینه گری بود غرض ۵

جلوه پرتو رخسار تو در پرده تست
پس چه مقصود ازین پرده دری بود غرض ۶

چون ندیدیم بدین دیده تر دانستیم
کز بصر دیدن کوته بصری بود غرض ۷

این به هوش آمدن و رفتن ما می گوید
که خبر یافتن از بی خبری بود غرض ۸

از ره آمده ناکام «نظیری » برگرد
که ز آوردن ما جلوه گری بود غرض ۹