شماره ۳۶۴ - حضور وقت نمی یابم و حلاوت فرض

حضور وقت نمی یابم و حلاوت فرض
دلم به قهر تو رهن است و جان ز لطف تو قرض ۱

به هم برآمده از شوخی تو اوقاتم
نه سنتم ز تو سنت بود نه فرضم فرض ۲

فلک حجاب دعایم نمی شود اما
به غمزه حاجت ابرو نمی نماید فرض ۳

سخن که از دل شوریده بر زبان آید
به رسم تحفه ملک بر سما برد از ارض ۴

به شکر نعمت تو برنمی توانم خاست
که تا به گردنم از بار منتت در قرض ۵

مثال ما گل خندان و سرو آزادست
درین حدیقه به طولست عیش ما نه به عرض ۶

به فضل اوست «نظیری » چو مزد کار آخر
معلم ملکوتت به علم کردم فرض ۷