این متن به زیبایی و ظرافت جامی اشاره میکند که توسط عقل آفریده شده و با مهر و محبت آراسته میشود. اما در نهایت، این جام لطیف توسط کوزهگر دهر ساخته و سپس بر زمین زده میشود، که نمادی از گذرا بودن و فناپذیری زیباییها و آفرینشهاست.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. افراد زیر 16 سال ممکن است در درک کامل این مفاهیم دچار مشکل شوند.
رباعی ۱۱۵ - جامی است که عقل آفرین می زندش
صد بوسه ز مهر بر جبین می زندش ۱
این کوزهگر دهر چنین جام لطیف
میسازد و باز بر زمین می زندش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.