شماره ۳۵۵ - بستم در تصرف گفت و شنید خویش

بستم در تصرف گفت و شنید خویش
دادم به قبض و بسط تو قفل کلید خویش ۱

رفتم به آه و ناله کنم ساز خلوتی
بردم ز مجلس تو نشید و نبید خویش ۲

شب از خیال وصل تو خوابم نمی برد
چون کودکان ز خوشدلی روز عید خویش ۳

با صد ستاره سوخته دارد قرینه ام
در منتم ز اختر بخت سعید خویش ۴

ترسم که یا روز جزا سر به سر کند
با ذوق تیغ خویش ثواب شهید خویش ۵

چل سال شد که مرثیه خوانم به فوت عمر
تا کی به صوت خویش سرایم نشید خویش ۶

شد عمر و قید بندگی از گردنم نرفت
سرمایه باختم به فروش و خرید خویش ۷

تلخ مسیح از چه چشم من که دیده ام
در نیستی خویش علاج مفید خویش ۸

از جان غلام پیر مغانم که خلق او
کردست منکران جهان را مرید خویش ۹

هرگز نظر دو جلوه به یک رنگ ازو ندید
هستم همیشه در غلط از سهو دید خویش ۱۰

سودای چون تویی به «نظیری » کجا رسد
صد شهر مشتری و تو در من یزید خویش ۱۱