خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از نظیری، با استفاده از تصاویر آتش و سوختن، به توصیف معشوق و تأثیر عمیق عشق او می‌پردازد. شاعر با به‌کارگیری استعاره‌های زیبا مانند آتش، پروانه، و سمندر، حالات عاشقانه و فداکاری در عشق را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم دینی مانند خلیل‌الله (حضرت ابراهیم) و روح‌الله (حضرت عیسی) دارد که بر جنبه‌های معنوی شعر می‌افزاید.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشاره‌های دینی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

خرامان آمد از می در سر آتش
چو او آمد درآمد از در آتش

بنفشه کرده خندان بر بناگوش
چو بر طرف کله نیلوفر آتش

ز رنگ آمیزی آن زلف و رخسار
سمندر کرده از خاکستر آتش

لبش افروخته از خنده مجمر
ز عشقش سوخته عود تر آتش

ز هر سو هندوی آتش پرستی
به گرد عارضش رقصان بر آتش

برو پروانه جان افشان و از رشک
فشاند شمع هر دم بر سر آتش

اگر آن بت خلیل الله بسوزد
برد بهر خوش آمد آزر آتش

گر انکار آورد، آن لب عجب نیست
که روح الله زند در ما در آتش

اگر دوزخ به آن لب برفروزند
گل و ریحان شود بر کافر آتش

به جنت سوز عشقش گر نباشد
شود بر مؤمن آب کوثر آتش

«نظیری » کام دل از سوختن جوی
شود پروانه را بال و پر آتش

«نظیری نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir