شماره ۳۲۱ - تو عیش و ناز مرا از امیدواری پرس

تو عیش و ناز مرا از امیدواری پرس
ذلیل دوست شو و قدر من ز خواری پرس ۱

به ذوق من نرسی زین جراحتی که تو راست
نشان لذتم از زخم های کاری پرس ۲

ز فکر دوست سر پر غرور را چه خبر
ز رند بی سر و پا ذوق دوستداری پرس ۳

نگاهداری خود شرط هوشمندان است
بیا به زمره مستان و رسم یاری پرس ۴

امیدوار عطا در بهشت مغفرتست
ز لاابالی اجر گناه کاری پرس ۵

چو مه به نیستی از دوست هست می گردم
ز من سعادت بیماری و نزاری پرس ۶

سراغ راه ضعیفان درست تر گویند
ز دف مپرس به سیلی، ز نی به زاری پرس ۷

به کام من نرسد چاشنی عزت او
ز من عیار فقیری و خاکساری پرس ۸

رموز مل ز «نظیری » شنو که مست شده
کرشمه های گل از بلبل بهاری پرس ۹