شماره ۲۸۱ - هردم از زلف تو دارم کافرستانی دگر

هردم از زلف تو دارم کافرستانی دگر
دم به دم نو می کنم از رویت ایمانی دگر ۱

یا تویی یا حسن رخسار تو را دزدیده است
چون تویی گر سر برآرد، از گریبانی دگر ۲

چاشنی کنج آن لب از مذاقم کی رود
گر بگردانم زبان را در نمکدانی دگر ۳

نیست هم دعوی حریفی، حسن تنها هر زمان
رخش می تازد ز میدانی به میدانی دگر ۴

چابکی با خویش طرح ترکتاز افکنده است
گوی دیگر می زند هر دم به چوگانی دگر ۵

تا برون آرد سری از لوح پیشانی او
طفل گردد عقل هر دم در دبستانی دگر ۶

حسن هر سو در لباس صورتی پنهان شود
عشق هر ساعت درآویزد به دامانی دگر ۷

پیش حکمش گر دم از عذر خطای خود زند
می زند بر روی آدم خال عصیانی دگر ۸

درد نایابی و نادانی «نظیری » مشکل است
غیر خاموشی ندیدم هیچ درمانی دگر ۹