شماره ۲۴۰ - هرگز به سیر گل دل محزون نمی رود

هرگز به سیر گل دل محزون نمی رود
یار از خیال غمزده بیرون نمی رود ۱

عشق از جهان بریدن و از جان گذشتن است
کار وفا ز پیش به افسون نمی رود ۲

مردان بجا به عزم و توکل رسیده اند
یک دل رمیده نیست که در خون نمی رود ۳

از زخم عشق در بن هر سنگ کشته ایست
از خون ما کجاست که جیحون نمی رود؟ ۴

لذت به خواب میرد و شادی به غافلی
در هر دلی که او به شبیخون نمی رود ۵

در حرف تلخ نوش لبان صد دقیقه است
کوتاه بین ز لفظ به مضمون نمی رود ۶

مرغان دشت را ز غم دل جراحتست
شب نیست کاین خروش به هامون نمی رود ۷

از بس که رد شد از در مقصود حاجتم
آهم ز انفعال به گردون نمی رود ۸

آن را که گوش دل شنود ناله یی بس است
عاشق به درس پیش فلاطون نمی رود ۹

راه وفا ز تفرقه عشق بسته شد
دیریست ناقه بر سر مجنون نمی رود ۱۰

بوی نسیم فقر «نظیری » شنیده است
از ره به تاج و تخت فریدون نمی رود ۱۱