شماره ۲۲۱ - سازم آن می نمک آلود که بی غم باشد

سازم آن می نمک آلود که بی غم باشد
افگنم مشک در آن حقه که مرهم باشد ۱

هست راحت الم کلبه احزان بر من
غم از آن خانه کنم وام که ماتم باشد ۲

هر شبم عشق به افسون نوی بندد خواب
کآگهی بیش شود بند چو محکم باشد ۳

شرح سودای دلم را سر و سامان مطلب
کار آنست که چون زلف تو درهم باشد ۴

دعوی ذره دروغ است که عاشق باید
کم بقاتر بر خورشید ز شبنم باشد ۵

هرکسی از تو نشانی به گمان می گوید
کس ندیدیم که در بزم تو محرم باشد ۶

هرگز از نخل بری کس ثمر انس نچید
تخم این مهر گیا در دل آدم باشد ۷

غیراخلاص و محبت نبود شیوه ما
جور و بیداد بر آن غمزه مسلم باشد ۸

نکند بنده مجبور گناهی اما
ادب آنست که در پیش تو ملزم باشد ۹

گر ملایک ز سر سدره به حاجت آیند
زلف از کف ندهد گر همه حاتم باشد ۱۰

از تنگ حوصلگی های «نظیری » در وصل
عشق حرمان ابد گر دهدش کم باشد ۱۱