خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عشق، غم، فراق و رنج‌های عاطفی سخن می‌گوید. شاعر از درد عشق، بی‌قراری، و تأثیرات عمیق غم بر زندگی خود می‌نویسد و از مفاهیمی مانند ناموس، فتنه، و خاکستر به‌عنوان نمادهایی از رنج و عشق استفاده می‌کند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و گاهی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فتنه، خون، و رنج‌های عشقی نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند تا به‌درستی درک شوند.
شماره ۱۹۲ - روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشد
روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشد
پرده ناموس شب از روی کارم برکشد ۱
بر سر پروانه شمع از بهر آن سوزد که هست
جذبه عشقی که خاکستر به خاکستر کشد ۲
هیچ جا نگذشت کز وی فتنه یی باقی نماند
کاش چون آید غمت رخت از در دیگر کشد ۳
از درش تصدیع کم کردم چو دانستم که او
خط نسیانی مرا یک باره بر دفتر کشد ۴
غم که هر شب مجلسم افسرده زو می گشت رفت
امشب از جرأت چراغم دشنه بر صرصر کشد ۵
چاره یی کز بی قراری تشنه وصل تو را
بر سراب ار چشم افتد دست از کوثر کشد ۶
از فراق امشب «نظیری » مجلسم ماتمگهی است
بوی خون آید چو عودم شعله در مجمر کشد ۷
پرده ناموس شب از روی کارم برکشد ۱
بر سر پروانه شمع از بهر آن سوزد که هست
جذبه عشقی که خاکستر به خاکستر کشد ۲
هیچ جا نگذشت کز وی فتنه یی باقی نماند
کاش چون آید غمت رخت از در دیگر کشد ۳
از درش تصدیع کم کردم چو دانستم که او
خط نسیانی مرا یک باره بر دفتر کشد ۴
غم که هر شب مجلسم افسرده زو می گشت رفت
امشب از جرأت چراغم دشنه بر صرصر کشد ۵
چاره یی کز بی قراری تشنه وصل تو را
بر سراب ار چشم افتد دست از کوثر کشد ۶
از فراق امشب «نظیری » مجلسم ماتمگهی است
بوی خون آید چو عودم شعله در مجمر کشد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - با آنکه ز مهرش به دلم حور نگنجد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - پایمالم فتنه یی را هر که در شور آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
