شماره ۱۸۹ - پیران که دقع قبض طباشیر برده اند

پیران که دقع قبض طباشیر برده اند
آب رخ جوان به دم پیر برده اند ۱

چون من هر آن کسان که نفس کرده اند سرد
نور سحر به ناله شبگیر برده اند ۲

سرگشته اند اگرچه به تحصیل تجربه
پی تا فراز طارم تدبیر برده اند ۳

از سالخوردگان نبود خوش فضول از آنک
صحبت به ضیف خانه تقدیر برده اند ۴

پیران ز روز تیره سیه کار می شوند
با آن که مو سفید سر از شیر برده اند ۵

بی باکی و غرور جوانی نماند حیف
پیران همه خجالت و تقصیر برده اند ۶

شادی به شیب کز می و افیون بود چه حظ؟
این قوم ره به عیش به تزویر برده اند ۷

گر کج شود به ما دل نازک به آن سزد
بار گران به قامت چون تیر برده اند ۸

با موی همچو سبحه کافور نگروند
آنان که دل به زلف چو زنجیر برده اند ۹

یوسف فریب گرگ ممثل کجا خورد؟
روبه به صید کردن نخجیر برده اند ۱۰

وحشی چو تو، شکار «نظیری » کجا شود
شهباز را به دام مگس گیر برده اند ۱۱