خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از نظیری، با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، بهار و جلوه‌های آن را توصیف می‌کند. شاعر از گل‌ها، بلبل، لاله، باد بهار و دیگر عناصر طبیعت برای بیان زیبایی‌ها و شور زندگی استفاده کرده است. همچنین، اشاراتی به عشق، مستی و اسرار طبیعت دارد.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات به مستی و عشق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

مشاهده کامل

باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند
شاخ گل منبر نهد بلبل خطابت سر کند

غنچه گردد سبز مغفر سبزه زنگاری قبا
روز عرض آمد که هرکس برد خود دربر کند

از گل مستان بروید تاک می شوریده وار
لاله خونین ز خاک کشتگان سر برکند

حسن گل برقی به بستان افکند کز تاب آن
بلبل شوریده را همرنگ خاکستر کند

جلوه شورانگیز باشد هر که آید در سماع
باده عطرآمیز گردد هرکه در ساغر کند

ترسم از مخموری ساقی که هنگام صبوح
صبح را گم از فروغ لاله احمر کند

بر تن رنجور سودایی وزد باد بهار
استخوان را مومیایی مغز را عنبر کند

صبحدم دامن گشاید حله عطرآگین شود
از گل اخگر برفروزد غنچه را مجمر کند

سنبل اسرار می روید که از راز زمین
هرچه گوید ابر در گوش زمین باور کند

در روانی گوییا طبع «نظیری » شد چنان
کانچه آید در ضمیرش ثبت در دفتر کند

«نظیری نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir