خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از خواننده می‌خواهد که در وقت سحر برخیزد، به آرامی شراب بنوشد و چنگ بنوازد. او اشاره می‌کند که کسانی که به جای دیگران می‌آیند، دیرپا نیستند و کسانی که رفته‌اند، باز نمی‌گردند.
مفاهیم فلسفی و عمیق موجود در متن، مانند گذر زمان و ناپایداری زندگی، برای درک و تجربه بهتر نیاز به بلوغ فکری دارند که معمولاً در سنین بالاتر از 16 سال شکل می‌گیرد.
رباعی ۱۱۳ - وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز
وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز
نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز ۱
کانها که بجایند نپایند بسی
و آنها که شدند کس نمی آید باز ۲
نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز ۱
کانها که بجایند نپایند بسی
و آنها که شدند کس نمی آید باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۲ - ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۴ - مرغی دیدم نشسته بر باره ی طوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
