شماره ۱۴۴ - ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ

ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ
جایی که عطای تو بود کفر و خطا هیچ ۱

نرخ نظر حسن قبول تو بلند است
ریزیم دل ار بر سر دل تا به سما هیچ ۲

با قهر تو علت نه و با مهر بهانه
آن را که مراد تو بلا خواست دعا هیچ ۳

گر بهره ای از خلق و سرشت تو ندارند
خاک پی روح القدس و آب بقا هیچ ۴

عشق تو مرا از بت و زنار برآورد
آن را که تو کردی طلب اعراض و رضا هیچ ۵

با آن که ز پی چشم عزیزان نگران بود
رفتیم و نکردیم نگاهی به قفا هیچ ۶

کونین چه کار آیدم ار با تو نباشم
بی دولت وصل تو نعیم دو سرا هیچ ۷

کم حوصلگی از طرف ماست وگرنه
از بحر نوالت نشود کم به عطا هیچ ۸

از توست که این زمزمه با طبع «نظیری » است
بانگی که نباشد نکند کوه صدا هیچ ۹