شماره ۱۱۳ - عشق را کام به عهد دل خود کام تو نیست

عشق را کام به عهد دل خود کام تو نیست
صبح امید و شب وصل در ایام تو نیست ۱

خوانده ام دفتر پیمان وفا حرف به حرف
نام خوبان همه ثبت است همین نام تو نیست ۲

من دل شیفته آزار نمی دانم چیست
که ز خویشم خبر از لذت دشنام تو نیست ۳

آب حیوان نخورد صید تو از لذت تیغ
جان به حسرت دهد آن مرغ که در دام تو نیست ۴

آتشم در سر و سامان به چه تدبیر زدی؟
یک سر مو چو مرا نیست که خود رام تو نیست ۵

آخر ای در گرامی ز کدام آب و گلی
هیچ دل نیست که پرورده اکرام تو نیست ۶

به برازندگی قامت موزون نازم
یک قبا نیست که شایسته اندام تو نیست ۷

باش در دوستی از خویش «نظیری » نومید
که ز آغاز تو پاینده تر، انجام تو نیست ۸