شماره ۶۸ - عشق تو بند علایق ز ره ما برداشت

عشق تو بند علایق ز ره ما برداشت
هرکه مجنون تو شد سلسله از پا برداشت ۱

جنس ارزنده و ارباب بصارت مشتاق
نتوان دست ز بیعانه سودا برداشت ۲

چون توان گشت کنون ساکن خلوتگه باغ
مجلس آراست گل و مرغ تقاضا برداشت ۳

دست در گردن معشوق حمایل دارم
نتوان کف پی هر عرض تمنا برداشت ۴

عارفان گوشه چشمی به دو عالم ندهند
هر کجا باد نقاب از رخ زیبا برداشت ۵

محضر بندگی از مرتبه من بیش است
این نشان را دل مفلس ز کجا تا برداشت ۶

پرده می بایدم آویخت که هرکس نگریست
شرح سودای تو را نسخه ز سیما برداشت ۷

بس که نازک دلم از عشق حدیثی تا رفت
اشکم از پرده برون آمد و غوغا برداشت ۸

طفل در گریه «نظیری » چو تو کافرخو نیست
پدرت تا ز کدامین در ترسا برداشت ۹