شماره ۲۳ - ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا
ز روی هم رسد اندوه بی قیاس مرا ۱

بلا مقام مرا پیش ازین نمی دانست
غم تو کرد درین شهر رو شناس مرا ۲

چه روز بود که تشریف عشق پوشیدم
که خوش دلی نشناسد درین لباس مرا ۳

ز رشک دوش چنان درهمم که نتوان برد
به بزم وصل تو امشب به التماس مرا ۴

رخی که داشت ملک میلش از توجه غیر
چنان نمود به چشمم که شد هراس مرا ۵

از آن ز آه «نظیری » فراغتی داری
کزین فسرده دلان کرده ای قیاس مرا ۶