خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او چهره‌ی معشوق را به باغ گل و لب‌هایش را به یاقوت سرخ تشبیه می‌کند و از تأثیر نگاه و دهان معشوق بر دلها می‌گوید.
این متن دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی ممکن است برای نوجوانان و بزرگسالان جذاب‌تر باشد.
شماره ۲۰ - به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش
به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش
ز شکر خراج خواهد لب لعل دلستانش ۱
عجب اینکه دیده هر دم دهدم نشان دلها
به حوالی دهانی که نداد کس نشانش ۲
ز شکر خراج خواهد لب لعل دلستانش ۱
عجب اینکه دیده هر دم دهدم نشان دلها
به حوالی دهانی که نداد کس نشانش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - شگفت نیست چو با تیغ در مصاف آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
