خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن به اهمیت و ارزش شعر و شاعری میپردازد و بیان میکند که شعر حاصل جان گداخته شاعر است و برای عاشقان و اهل دل، از آواز پرندگان نیز دلنشینتر است. همچنین، اشاره میکند که کسانی که از نظم و شعر بیبهرهاند، نمیتوانند ارزش آن را درک کنند. در پایان، شاعر از تجربه خود در هجوگویی و کینهورزی سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، اشاره به هجو و کینهورزی ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۳ - نظم راوان چو آب روان سینه را به است
نظم راوان چو آب روان سینه را به است
شعر روان زجان و روان گداخته است ۱
نادان چه داند آنکه سخندان به گاه نظم
جان را گداخته است و از آن شعر ساخته است ۲
در گوش عاشقان سخن و قول شاعران
خوشتر ز بانگ بلبل و آواز فاخته است ۳
مدخل که حق نظم نداند شناختن
مقدار شعر و قدر ثنا کی شناخته است ۴
من دانم از طریق هجا کینه آختن
رایض دراین طریق بسی کینه آخته است ۵
شعر روان زجان و روان گداخته است ۱
نادان چه داند آنکه سخندان به گاه نظم
جان را گداخته است و از آن شعر ساخته است ۲
در گوش عاشقان سخن و قول شاعران
خوشتر ز بانگ بلبل و آواز فاخته است ۳
مدخل که حق نظم نداند شناختن
مقدار شعر و قدر ثنا کی شناخته است ۴
من دانم از طریق هجا کینه آختن
رایض دراین طریق بسی کینه آخته است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - همه شراب به یاد بنفشه خواهم خورد
گوهر بعدی:شماره ۴ - او شد جوان و آه جوانی من برفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.