غزل ۱۸۴ - دلبر من عین کمالست و بس

دلبر من عین کمالست و بس
چهرهٔ او اصل جمالست و بس ۱

بر سر کوی غم او مرد را
هر چه نشانست وبالست و بس ۲

در ره او جستن مقصود از او
هم به سر او که محالست و بس ۳

از همه خوبی که بجویی ز دوست
بوسه ای از دوست حلالست و بس ۴

چند همی پرسی دین تو چیست
دین من امروز سوالست و بس ۵

نزد تو اقبال دوامست و عز
نزد من اقبال زوالست و بس ۶

حالی یابم چو کنم یاد ازو
دین من آن ساعت حالست و بس ۷

پرده منم پیش چو برخاستم
از پس آن پرده وصالست و بس ۸