خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رنج و بی‌خوابی شبانه خود می‌گوید و احساس تنهایی و اندوه خود را با تشبیه زلف سیاه به شب و گره‌خوردن لب‌هایش بیان می‌کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و اندوهگین است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۶۹ - گشته است زبی خوابی و رنج و تب من
گشته است زبی خوابی و رنج و تب من
بالای شبم دراز چون یارب من ۱
گویی که گره زده ست نوشین لب من
زلف شبه رنگ خویش را بر شب من ۲
بالای شبم دراز چون یارب من ۱
گویی که گره زده ست نوشین لب من
زلف شبه رنگ خویش را بر شب من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - ای تو سبب شفا و بیماری من
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
