خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد فراق یار می‌نالد و بیان می‌کند که تنها درمان درد دلش، معشوق است که اکنون از او دور شده است. او از ناتوانی خود در تحمل این دوری و کم‌صبری‌اش در برابر غم عشق سخن می‌گوید.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و غم‌انگیز است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۵۷ - دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
بگرفت کم من و نگیرد کم دل ۱
با صبر توان نشست در ماتم دل
کو صبر که دست گیرد اندر غم دل ۲
بگرفت کم من و نگیرد کم دل ۱
با صبر توان نشست در ماتم دل
کو صبر که دست گیرد اندر غم دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - روی تو ز خورشید همی دارد ننگ
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - رخسار تو را به تحفه نپسندم دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
