خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از شبهای دراز و دلتنگیهای ناشی از آن سخن میگوید و عشق خود را به معشوق و زلفهای او بیان میکند. او شبهای دراز را نایب زلف معشوق میداند که دلش را میسوزاند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۵ - گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز
گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز
تن را به فغان آرد و دل را به گداز ۱
چون است دلم را به دو زلف تو نیاز
گر نایب زلف توست شبهای دراز ۲
تن را به فغان آرد و دل را به گداز ۱
چون است دلم را به دو زلف تو نیاز
گر نایب زلف توست شبهای دراز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - ای روز سپید را به روی تو نیاز
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.