خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوقه‌ای می‌گوید که مانند بهار زیباست، اما به رغم ناله‌های او، رحمی نمی‌کند. معشوقه مانند برق می‌خندد و شاعر را مانند ابر به گریستن وامیدارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱ - آن بت که به رخسار بهار آراید
آن بت که به رخسار بهار آراید
چون رعد همی نالم و رحمش ناید ۱
چون برق به خنده تا لبی بگشاید
چون ابر مرا گریستن فرماید ۲
چون رعد همی نالم و رحمش ناید ۱
چون برق به خنده تا لبی بگشاید
چون ابر مرا گریستن فرماید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰ - روی تو به چشم آتش بی دود نمود
گوهر بعدی:شماره ۳۲ - تا از خط مشکین توام هجر افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
