خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از مخاطب میخواهد که در وقت سحر برخیزد و جام بلورین را با شراب سرخ پر کند. او تأکید میکند که این لحظههای کوتاه زندگی ارزشمند هستند و اگر از دست بروند، دیگر قابل بازگشت نخواهند بود.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر مناسب نباشد.
رباعی ۱۱۰ - وقت سحر است خیز ای طرفه پسر
وقت سحر است خیز ای طرفه پسر
پر بادهٔ لعل کن بلورین ساغر ۱
کاین یکدم عاریت در این کنج فنا
بسیار بجویی و نیابی دیگر ۲
پر بادهٔ لعل کن بلورین ساغر ۱
کاین یکدم عاریت در این کنج فنا
بسیار بجویی و نیابی دیگر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹ - گر باده خوری تو با خردمندان خور
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱ - از جمله ی رفتگان این راه دراز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.