خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از حسادت گردون (آسمان) به باغ گل و باده‌ی گلگون خود می‌گوید و بیان می‌کند که اگر گردون او را از باغ بیرون کند، باید به سردابه پناه ببرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به باده‌ی گلگون ممکن است برای برخی گروه‌های سنی نامناسب باشد.
شماره ۱ - با باغ گل و باده ی گلگون ما را
با باغ گل و باده ی گلگون ما را
چون دید حسد نمود گردون ما را ۱
گرماش ز باغ کرد بیرون ما را
سردابه گزید باید اکنون ما را ۲
چون دید حسد نمود گردون ما را ۱
گرماش ز باغ کرد بیرون ما را
سردابه گزید باید اکنون ما را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:مقطعات
گوهر بعدی:شماره ۲ - ساقی چو به من دهد می گلگون را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
