خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از دوری از جوانی و پذیرش پیری سخن میگوید و با وجود این دوری، از جوانی به خاطر تأثیرات مثبت آن بر زندگیاش قدردانی میکند.
متن دارای مضامین فلسفی و تأملی دربارهی گذر زمان و پیری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۱۳ - گر از مشک جوانی دور ماندم
گر از مشک جوانی دور ماندم
دلم خو کرد با کافور پیری ۱
ستایش از جوانی بر من اکنون
کزو شد عارضم پر نور پیری ۲
دلم خو کرد با کافور پیری ۱
ستایش از جوانی بر من اکنون
کزو شد عارضم پر نور پیری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - نادانی تو بر دوگونه بینم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - رهنما از پی که بایستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.