خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از فقدان سخاوت و بخشش در زمانه شکایت می‌کند و می‌پرسد که چرا باید فقر خود را به گردن زمانه بیندازد، در حالی که زمانه خود از فقر رهایی نمی‌یابد. او از این وضعیت ناامید است و راه گریزی نمی‌بیند.
متن حاوی مفاهیم انتزاعی و انتقادی درباره جامعه و فقر است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن ناامیدانه متن ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۷۹ - زاهل جود و سخاوت زمانه خای ماند
زاهل جود و سخاوت زمانه خای ماند
چه جرم مفلسی خویش بر زمانه نهم ۱
زمانه ای که خود از مفلسی همی نرهد
دراین زمانه من از مفلسی چگونه رهم ۲
چه جرم مفلسی خویش بر زمانه نهم ۱
زمانه ای که خود از مفلسی همی نرهد
دراین زمانه من از مفلسی چگونه رهم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - زنفس او به لطافت همی رسند نفوس
گوهر بعدی:شماره ۸۰ - چو شمشیرم اندر نیام هنر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
