خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از جایگاه بلند محمدت و بر و مکرمت سخن میگوید و او را به عنوان شخصیتی دانشمند و ادیب توصیف میکند. شاعر از رنجها و مشکلات خود در زندگی میگوید و از زمانه شکایت دارد، اما در عین حال به فضل و جود الهی امیدوار است. او از مجلس محمدت به عنوان پناهگاهی در برابر سختیهای زمانه یاد میکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و عبارات ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۳ - ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف
ایا به محمدت و بر و مکرمت معروف
خط علوم و ادب را شمایل تو حروف ۱
رشید ملک، ادیب عمید، زین الدین
چو دین به هر صفتی کز ثنا رود موصوف ۲
محل کلک تو را رتبت زمین و زمان
بنان و نطق تو را قوت رماح و سیوف ۳
بدین محل که تویی کم ز رتبت تو بود
اگر دوات تو را زلف حور باشد صوف ۴
شنیده ای که چه اعجوبه ساختند از من
ستاره گاه گاه مسیر و زمانه وقت صروف ۵
چو در صنوف معانی مرا نبود نظیر
چه در رسید مرا از بلا، صنوف صنوف ۶
به من رسد هم جور از زمانه پنداری
که قصد او همه از بهر من بود موقوف ۷
همیشه رنج و عنا در صفات حال من است
چنانکه در صفت ایزدی رحیم و رئوف ۸
اگر اسیر حوادث شدم شگفت مدار
به مهر و ماه رسد نکبت خسوف و کسوف ۹
ز خوف بی درمی چون رهم دراین ایام
که حال فضل تباه است و راه جود مخوف ۱۰
بخوان دعای مرا پس بخر ثنای مرا
که نام محتشمان را ثنا کند معروف ۱۱
پناه من ز صروف زمانه مجلس توست
همیشه باد مکاره ز مجلست مصروف ۱۲
خط علوم و ادب را شمایل تو حروف ۱
رشید ملک، ادیب عمید، زین الدین
چو دین به هر صفتی کز ثنا رود موصوف ۲
محل کلک تو را رتبت زمین و زمان
بنان و نطق تو را قوت رماح و سیوف ۳
بدین محل که تویی کم ز رتبت تو بود
اگر دوات تو را زلف حور باشد صوف ۴
شنیده ای که چه اعجوبه ساختند از من
ستاره گاه گاه مسیر و زمانه وقت صروف ۵
چو در صنوف معانی مرا نبود نظیر
چه در رسید مرا از بلا، صنوف صنوف ۶
به من رسد هم جور از زمانه پنداری
که قصد او همه از بهر من بود موقوف ۷
همیشه رنج و عنا در صفات حال من است
چنانکه در صفت ایزدی رحیم و رئوف ۸
اگر اسیر حوادث شدم شگفت مدار
به مهر و ماه رسد نکبت خسوف و کسوف ۹
ز خوف بی درمی چون رهم دراین ایام
که حال فضل تباه است و راه جود مخوف ۱۰
بخوان دعای مرا پس بخر ثنای مرا
که نام محتشمان را ثنا کند معروف ۱۱
پناه من ز صروف زمانه مجلس توست
همیشه باد مکاره ز مجلست مصروف ۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲ - تامل کن از رفتن رفتگان
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - چون نیابد مهتر از کهتر عطا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.