خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از دردها و رنجهای عشق و زندگی شکایت میکند و از مخاطب خود میخواهد که لحظاتی را به شادی و نشاط اختصاص دهد. او از عشق و مستی سخن میگوید و آرزو میکند که بتواند در جمع اهل خرابات (جمعی از عاشقان و مستان) قرار گیرد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مستی و خرابات ممکن است نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری برای درک کامل داشته باشد.
غزل ۱۶۷ - تا کی از ناموس هیهات ای پسر
تا کی از ناموس هیهات ای پسر
بامدادان جام می هات ای پسر ۱
ساغری پر کن ز خون رز مرا
کاین دلم خون شد ز غمهات ای پسر ۲
خوش بزی با دوستان یک دم بزن
دل بپرداز از مهمات ای پسر ۳
بر نشاط و خرمی یک دم بزی
وقت کن ایام و ساعات ای پسر ۴
هر کجا دلدادهٔ آوارهای
بینی او را کن مراعات ای پسر ۵
چند بر طاعات ما راحت کنی
نیست ما را برگ طاعات ای پسر ۶
عاشقان مست را وقت صبوح
سود کی بخشد مقالات ای پسر ۷
هر زمان خوانی خراباتی مرا
چند باشی زین محالات ای پسر ۸
کاشکی یک دم گذارندی مرا
در صف اهل خرابات ای پسر ۹
بامدادان جام می هات ای پسر ۱
ساغری پر کن ز خون رز مرا
کاین دلم خون شد ز غمهات ای پسر ۲
خوش بزی با دوستان یک دم بزن
دل بپرداز از مهمات ای پسر ۳
بر نشاط و خرمی یک دم بزی
وقت کن ایام و ساعات ای پسر ۴
هر کجا دلدادهٔ آوارهای
بینی او را کن مراعات ای پسر ۵
چند بر طاعات ما راحت کنی
نیست ما را برگ طاعات ای پسر ۶
عاشقان مست را وقت صبوح
سود کی بخشد مقالات ای پسر ۷
هر زمان خوانی خراباتی مرا
چند باشی زین محالات ای پسر ۸
کاشکی یک دم گذارندی مرا
در صف اهل خرابات ای پسر ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۶ - غریبیم چون حسنت ای خوش پسر
گوهر بعدی:غزل ۱۶۸ - راحتی جان را به گفتار ای پسر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.