این متن شعری است که به بیان ارزش فضیلت، خرد و تأثیر کلام می‌پردازد. شاعر بر اهمیت خرد، فضیلت و تأثیر سخنان حکیمانه تأکید دارد و اشاره می‌کند که هر سخنی ارزشمند نیست، بلکه تنها سخنان خردمندانه و برخاسته از طبع نیکو هستند که می‌توانند مشکلات را حل کنند. همچنین، شاعر از بی‌ثباتی دنیا و اهمیت یادآوری فضایل در شعر و نامه سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی مانند «فضل»، «خرد» و «بی‌ثباتی دنیا» برای مخاطبان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۳۹ - فضلی که بر او زکات باشد
فضل شرف القضات باشد ۱
هر فضل به فضل او نماند
هر آب نه با حیات باشد ۲
هر روز نه روز عید باشد
هر شب نه شب برات باشد ۳
کلکش همه بر خرد خرامد
باران ز پی نبات باشد ۴
جدی که ز طبع او نزاید
بیهوده و ترهات باشد ۵
لفظی که زبان او گزارد
حل همه مشکلات باشد ۶
گر در لب من حدیث او نیست
آن عیب ز حادثات باشد ۷
من بر دل پاک او فراموش
این جمله ز نادرات باشد ۸
یاد چو منی به شعر و نامه
از جمله واجبات باشد ۹
امروز منم که بی نبوت
لفظم همه معجزات باشد ۱۰
سرگشته نایبات گشتم
آخر ز غمم نجات باشد ۱۱
هر جا که سری است با خرد جفت
سرگشته نایبات باشد ۱۲
تا نطع لعاب هر خردمند
در شه رخ و شاه مات باشد ۱۳
در عهد جهان ثبات جستم
در باد کجا ثبات باشد ۱۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
