خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زیبایی‌های طبیعت مانند بلبل و گل سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که از این لحظات لذت ببریم و آن‌ها را از دست ندهیم. همچنین، اشاره‌ای به می‌نوشی و لذت‌های زندگی دارد و از زاهدانی که دعا می‌کنند انتقاد می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به می‌نوشی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۶ - بلبل رسید نغمه بلبل رها مکن
بلبل رسید نغمه بلبل رها مکن
گلبن شکفت جز همه برگل ثنا مکن ۱
از روی دوست دیده خود را تهی مدار
وز دست خویش دسته گل را جدا مکن ۲
گر عهد کرده ای که نگیری قدح به دست
آن عهد را چو عهد گل آمد وفا مکن ۳
روز می است ساغر می را ز کف منه
وقت گل است صحبت گل (را) رها مکن ۴
ای ساقی از شراب گران گر فغان کنیم
در ده چنانکه خواهی و فرمان ما مکن ۵
ای زاهد ار دعا پی توبت همی کنی
ما را به وقت بلبل و گل این دعا مکن ۶
گلبن شکفت جز همه برگل ثنا مکن ۱
از روی دوست دیده خود را تهی مدار
وز دست خویش دسته گل را جدا مکن ۲
گر عهد کرده ای که نگیری قدح به دست
آن عهد را چو عهد گل آمد وفا مکن ۳
روز می است ساغر می را ز کف منه
وقت گل است صحبت گل (را) رها مکن ۴
ای ساقی از شراب گران گر فغان کنیم
در ده چنانکه خواهی و فرمان ما مکن ۵
ای زاهد ار دعا پی توبت همی کنی
ما را به وقت بلبل و گل این دعا مکن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - دل به عشق روی دلبر شاد کن
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - ای شب تاری غلام موی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
